2.  วัตถุประสงค์

1 เพื่อปลูกจิตสำนึกให้กับผู้เรียนในเรื่องการคัดแยกขยะก่อนทิ้ง
2 เพื่อให้ผู้เรียนมีความรู้เรื่องการกำจัดขยะอย่างถูกวิธี และนำขยะมาใช้ให้เกิดประโยชน์ด้วยวิธีการต่างๆได้
3 เพื่อให้ผู้เรียนรับรู้ และตระหนักถึงปัญหาเรื่องผลกระทบจากขยะต่อสิ่งแวดล้อม
4 เพื่อให้ผู้เรียนมีความรับผิดชอบ มีระเบียบวินัย มีความมุ่งมั่นในการทำงาน
5 เพื่อนำความรู้ที่เรียนมาไปสร้างสิ่งที่ดีและเป็นประโยชน์ต่อชุมชน
6. เพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนผ่านกระบวนการคิดและปฏิบัติจริง และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตได้ (มาตรฐานที่ 3 ตัวชี้วัดที่ 3.1)

 3. กระบวนการดำเนินงาน

   ขั้นตอนการพัฒนาระบบเกี่ยวกับการจัดการขยะ

          วิธีการพัฒนาตามข้อตกลงของโครงการดังกล่าว โรงเรียนตำบลขุมทอง(ประชาอุทิศ) มีแนวทางการพัฒนาผู้เรียน โดยมีระบบบริหารงานสถานศึกษาตามโครงสร้างการบริหารงาน แบ่งออกเป็น 4 ฝ่าย ได้แก่ บริหารงานทั่วไป  บริหารงานวิชาการ  บริหารงานบุคคล และบริหารงบประมาณ โดยมีกระบวนการพัฒนาคุณภาพเชิงระบบ โดยยึดหลักการความร่วมมือ ทำให้เกิดการขับเคลื่อนกระบวนการพัฒนาคุณภาพและเพิ่มระดับคุณภาพ ที่ประสบความสำเร็จ ปรับปรุงคุณภาพที่ยังไม่ได้ตามมาตรฐานหรือเป้าหมายต่อไป

          3.1 ขั้นการร่วมวางแผน (CP)

โรงเรียนดำเนินการประชุมร่วมกันระหว่างผู้บริหาร ครู บุคลากร นักเรียน และผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและร่วมวางแผนพัฒนาคุณภาพการจัดการขยะ โดยได้จัดทำโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School) ระบุกิจกรรมต่าง ๆ เสนอต่อคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่ออนุมัติ 

3.2 ขั้นร่วมดำเนินการ (CD)

3.2.1 กำหนดนโยบายด้านการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เพื่อเป็นแนวปฏิบัติของโรงเรียน

3.2.2 ออกคำสั่งแต่งตั้งคณะทำงาน โดยมอบหมายงานแต่ละคนรับผิดชอบในแต่ละกิจกรรม ประชุมวางแผนเตรียมการบุคลากร วัสดุ อุปกรณ์ สถานที่ และงบประมาณ

3.2.3 ดำเนินกิจกรรมตามความรับผิดชอบโดยมีการดำเนินงานตามประเด็นในการพัฒนาโดยวิธี KTMS ดังนี้

1) ขั้นรับรู้ และการสร้างความตระหนัก (Knowledge and awareness)

                              ประชุมคณะครู มอบหมายความรับผิดชอบ อบรมสร้างความรู้ความเข้าใจนักเรียน นักเรียนได้เรียนรู้การคัดแยกขยะ มีการเรียนรู้เกี่ยวกับการคัดแยกขยะ มีกิจกรรมคัดแยกขยะ , กิจกรรมขยะสร้างสรรค์ , กิจกรรมปุ๋ยหมักจากใบไม้ , กิจกรรมปุ๋ยหมักจากเศษอาหาร , กิจกรรมขยะเป็นศูนย์(เฉพาะโรงอาหาร) โดยใช้เวลาหน้าเสาธง และช่วงก่อนเข้าเรียนภาคบ่าย  มีการประชุมอย่างต่อเนื่อง โดยจัดการแบบบ้านทักษะชีวิต แบ่งกลุ่มนักเรียนโดยคละชั้นตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล - ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6  มีการบูรณาการเข้ากับการเรียนการ

                    2) ขั้นฝึกซ้อม (ลดปัญหา) (Training)

ทดลองการจัดการขยะด้วยวิธีการที่หลากหลาย ได้แก่

2.1) กิจกรรมคัดแยกขยะ   เป็นขยะที่นำไปใช้ใหม่ได้ด้วยวิธีการอื่น ๆ เช่น นำไปขาย  หรือประดิษฐ์เป็น ของเล่น ของใช้ โดยการให้ความรู้แก่นักเรียนในการจัดการขยะ ในกิจกรรมหน้าเสาธงตอนเช้าและกิจกรรมบ้านทักษะชีวิต และบูรณาการในการเรียนการสอน

2.2) กิจกรรมขยะสร้างสรรค์  ให้ความรู้แก่นักเรียนรู้จักขยะที่ย่อยสลายและไม่ย่อยสลาย ขยะบางประเภทสามารถนำกลับมาใช้หรือประดิษฐ์เป็นของเล่น หรือของตกแต่ง ของใช้ ตามแต่จินตนาการของตนเอง

2.3) กิจกรรมปุ๋ยหมักจากใบไม้  ทิ้งขยะในถังขยะให้ถูกที่ ฝึกวินัยในการรักษาความสะอาดเลือกทิ้งขยะในถัง ที่คัดแยกขยะ ตรงกับขยะในมือ ซึ่งบริเวณโรงเรียนมีต้นไม้จำนวนมาก ทำให้มีใบไม้ล่วงหล่นทุกๆ วัน ดังนั้นจึงมาทำปุ๋ยหมัก แทนที่จะทำลายด้วยการเผา ทำให้เกิดมลพิษทางอากาศ

2.4) กิจกรรมปุ๋ยหมักจากเศษอาหาร  ให้ความรู้แก่นักเรียนรู้จักขยะที่ไม่ย่อยสลายและขยะที่ย่อยสลาย ขยะที่สามารถย่อยสลายได้ นำมาทำปุ๋ยหมักเพื่อนำกลับมาใช้ประโยชน์ได้อีกครั้ง

2.5) กิจกรรมขยะเป็นศูนย์(เฉพาะโรงอาหาร)   เมื่อแม่ครัวประกอบอาหารเสร็จเรียบร้อย จะพบว่ามีขยะจากการประกอบอาหาร เช่นเปลือกไข่ เปลือกผลไม้ เศษผัก หรือเมื่อผู้เรียนรับประทานอาหารเสร็จ มักจะมีเศษอาหารที่ไม่สามารถรับประทานได้หรือเศษอาหารเล็กๆ เมื่อรวมๆ แล้วมีปริมาณค่อนข้างมาก สถานศึกษาจึงจัดการโดยนำเศษอาหารเหล่านั้นนำไปเลี้ยงปลา  หากเป็นเปลือกไข่ สถานศึกษาจะให้ความรู้กับผู้เรียน ในการนำไปทำปุ๋ยจากเปลือกไข่ จึงเป็นการกำจัดได้อย่างถูกวิธี จึงไม่มีขยะในโรงอาหาร

การดำเนินงานในขั้นนี้จะมีผู้รับผิดชอบได้แก่ ครูประจำเขตพื้นที่ ครูเวรประจำวัน และคณะนักเรียนแกนนำโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School)

3) ขั้นจัดการ (กำจัดปัญหา) (Management)

3.1) การจัดการขยะที่ไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ทั้งหมด ด้วยการจัดที่สำหรับเก็บขยะเตรียมเก็บโดยหน่วยเก็บขยะของสำนักงานเขต ด้วยการจัดถังสำหรับการแยกขยะก่อนทิ้ง ประกอบไปด้วยถังสำหรับทิ้งขยะทั่วไป ถังสำหรับทิ้งขวดแก้ว ถังสำหรับทิ้งขวดพลาสติก และถังสำหรับทิ้งกล่องนม

3.2) การบริหารจัดการขยะที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้

                               - ส่วนที่เหลือจากการนำกลับมาใช้ในโรงเรียนด้วยวิธีการจำหน่ายให้กับโรงรับซื้อขยะ

                               - บูรณาการสอนด้วยการนำขยะที่สามารถนำกลับมาใช้ได้ ด้วยการประดิษฐ์เป็นของเล่น และของใช้ที่มีประโยชน์ ในกิจกรรม “ขยะสร้างสรรค์”

                              - จัดกิจกรรมประกวดชุดรีไซเคิล ซึ่งจัดให้มีการประกวดในงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ  การดำเนินการในขั้นนี้มีครูผู้รับผิดชอบโครงการ และครูประจำวิชา เป็นผู้รับผิดชอบจัดกิจกรรม

4) ขั้นสร้างความยั่งยืน (Sustainability)

การบริหารจัดการขยะอย่างยั่งยืนเพื่อสร้างความก้าวหน้าในการดำเนินการ อย่างต่อเนื่องด้วยวิธีการ ดังนี้

- กำหนดเป็นมาตรการ การอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อม ของโรงเรียนตำบลขุมทอง(ประชาอุทิศ)เพื่อให้นักเรียนและบุคลากรทุกคน ได้ยึดถือเป็นแนวปฏิบัติร่วมกัน

- ให้การรณรงค์เกี่ยวกับการจัดการขยะอย่างยั่งยืนด้วยการให้ความรู้หน้าเสาธง และประชาสัมพันธ์ในโรงเรียน และชุมชน ด้วยหลักการ 4R ดังนี้

Reduce – การลดปริมาณการใช้ลง โดยใช้เท่าที่จำเป็นขยะ หลีกเลี่ยงการใช้อย่างฟุ่มเฟือย เพื่อลดการสูญเปล่าและลดปริมาณขยะให้มากที่สุด

Reuse – การนำของเสีย บรรจุภัณฑ์หรือวัสดุเหลือใช้กลับมาใช้อีกโดยไม่ผ่านการแปรรูปหรือแปรสภาพ

Repair -  นำสิ่งของที่ยังพอแก้ไขได้มาซ่อมแซมให้สามารถนำมาใช้ใหม่ได้ดูแลรักษาอุปกรณ์เครื่องใช้ภายในบ้าน

Recycle - การนำขยะมารีไซเคิล นำของเสีย บรรจุภัณฑ์หรือวัสดุเหลือใช้ มาแปรรูปเป็นวัตถุดิบในการผลิตหรือผลิตเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่

3.3 ขั้นการร่วมตรวจสอบ (CC)

                    ได้รับการนิเทศโดยผู้บริหารเพื่อนครู ผู้ปกครองนักเรียน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เป็นการประเมินผลร่วมกันทุกระยะ

3.4 ขั้นตอนประเมินและปรับปรุง (CA)

                    เป็นการวัดและประเมินผลการดำเนินงานเมื่อสิ้นสุดโครงการ โดยคณะกรรมการประเมินจัดทำและรวบรวมข้อมูลเพื่อนำเสนอต่อที่ประชุม เพื่อพัฒนาปรับปรุงงานที่ไม่เป็นไปตามเป้าหมายและพัฒนาต่อยอดงานเพื่อให้ประสบความสำเร็จและทำการสรุปและรายงานผล

4. ผลการดำเนินงาน

4.1 ผู้บริหาร คณะครู บุคลากร และนักเรียนเกิดจิตสำนึกในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมสามารถคัดแยกขยะได้อย่างถูกวิธี ผลการดำเนินงานพบว่าผู้บริหาร คณะครู บุคลากรและนักเรียน มีทัศนคติที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจน โดยผู้บริหารได้ให้ความสำคัญและกำหนดเป็นนโยบายหลัก ส่งผลให้คณะครูและบุคลากรบูรณาการความรู้เรื่องการจัดการขยะเข้ากับทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้ นักเรียนสามารถจำแนกขยะออกเป็น 4 ประเภทหลัก ได้แก่ ขยะอินทรีย์ ขยะรีไซเคิล ขยะทั่วไป และขยะอันตราย ได้อย่างถูกต้อง ผ่านกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) และการลงมือปฏิบัติจริงในบ้านทักษะชีวิต 5 บ้าน ได้แก่ 1. บ้านเด็กดี  2. บ้านแสนสุขสนุกจังเลข  3. บ้านอยู่ดีมีสุข  4. บ้านแสนรัก 5.บ้านพอเพียง ซึ่งความสำเร็จที่สำคัญคือ การส่งต่อองค์ความรู้นี้จากสถานศึกษาสู่สถาบันครอบครัว โดยผลจากการสำรวจพบว่านักเรียนร้อยละ 85 ได้นำนิสัยการคัดแยกขยะไปปรับใช้ที่บ้าน เช่น การแยกขวดพลาสติกเพื่อรวบรวมขาย และการคัดแยกเศษอาหารเพื่อทำปุ๋ยหมักในครัวเรือน ซึ่งเป็นการลดปริมาณขยะจากต้นทางอย่างยั่งยืน และสร้างการมีส่วนร่วมของชุมชนรอบข้างผ่านตัวนักเรียนที่เป็นทูตสิ่งแวดล้อม ทำให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ตลอดชีวิตและการรักษาสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นรูปธรรมทั้งในและนอกโรงเรียน

4.2  สถานศึกษาดำเนินการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมที่ดี  โดยพัฒนาระบบการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นเป็นระบบ โดยเริ่มจากการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานให้เอื้อต่อการรักษาความสะอาด มีการจัดตั้งจุดทิ้งขยะแต่ละประเภทที่เหมาะสมและเป็นระเบียบเรียบร้อย มีการจัดทำระบบฐานข้อมูลขยะ เพื่อบันทึกปริมาณขยะแต่ละประเภท ทำให้ทราบถึงสถิติการลดลงของขยะอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังมีการจัดการด้านสุขาภิบาลในโรงอาหารที่เข้มงวด มีการติดตั้งถังดักไขมันก่อนปล่อยสู่รางระบายน้ำสาธารณะ โรงเรียนมีการนำหลักการเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) มาปรับใช้ เช่น การเปลี่ยนเศษใบไม้และเศษอาหารให้กลายเป็นปุ๋ยหมักเพื่อใช้บำรุงพื้นที่สีเขียวภายในสถานศึกษา ลดการใช้สารเคมีและปุ๋ยวิทยาศาสตร์อย่างสิ้นเชิง มีการกำหนดเขตพื้นที่รับผิดชอบ (Big Cleaning Day) เป็นประจำทุกวัน ทำให้ระบบนิเวศในโรงเรียนมีความสมดุลและมีการจัดการทรัพยากรที่มีประสิทธิภาพสูงสุด ส่งผลให้ได้รับรางวัลโรงเรียนดีเด่นด้าน การจัดการเรียนรู้ การอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2568  ผ่านโครงการพัฒนาคุณภาพเครือข่ายโรงเรียนที่ 36 Academic Expo 2025 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2568

4.3 สภาพแวดล้อมดีขึ้น ไม่มีมลพิษในสิ่งแวดล้อม  จากการดำเนินโครงการอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ทัศนียภาพ

โดยรวมของสถานศึกษามีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีอย่างชัดเจน พื้นที่ที่เคยเป็นจุดอับหรือจุดทิ้งขยะได้รับการปรับปรุงให้สะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อย มีการติดป้ายให้ความรู้เกี่ยวกับขยะ สามารถแก้ปัญหากลิ่นเหม็นรบกวนจากขยะเน่าเสียบริเวณโรงอาหารและถังขยะ ปริมาณขยะตกค้างในโรงเรียนลดลงกว่าร้อยละ 90 เนื่องจากระบบการจัดเก็บที่มีประสิทธิภาพและการคัดแยกจากต้นทาง นอกจากนี้ยังส่งผลให้มลพิษทางอากาศที่เกิดจากการเผาขยะในอดีตหมดไปโดยสิ้นเชิง สภาพอากาศภายในโรงเรียนมีความสดชื่นเนื่องจากมีพื้นที่สีเขียวเพิ่มขึ้นจากการนำปุ๋ยหมักขยะอินทรีย์มาใช้บำรุงต้นไม้ นักเรียนและบุคลากรมีสุขภาพกายและสุขภาพจิตที่ดีขึ้นจากการได้ใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อมที่สะอาด ปลอดภัยจากพาหะนำโรค เช่น หนู แมลงวัน และแมลงสาบ ทำให้โรงเรียนเป็นพื้นที่ที่เอื้อต่อการเรียนรู้อย่างมีความสุขและมีสุขภาวะที่ดีในทุกมิติ ซึ่งเป็นการยกระดับมาตรฐานคุณภาพชีวิตของทุกคนในสถานศึกษาอย่างเป็นรูปธรรมผลจากการบริหารจัดการอย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้ทัศนียภาพของโรงเรียนเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด

4.4 นักเรียนตระหนัก มีจิตสำนึก เรื่องความสะอาดและการคัดแยกขยะ ผู้เรียนมีพฤติกรรมการ

เปลี่ยนแปลงที่ขึ้น จาก "การทำตามคำสั่ง" สู่ "การทำด้วยความตระหนัก" โดยเกิดเป็นวัฒนธรรมองค์กรใหม่ที่เรียกกันว่า "โรงเรียนสะอาดด้วยมือเรา" นักเรียนส่วนใหญ่มีความละอายต่อการทิ้งขยะไม่เป็นที่ และมีความรับผิดชอบต่อขยะที่ตนเองเป็นผู้สร้างขึ้น โดยมีสภานักเรียน ทำหน้าที่เป็นแกนนำในการเดินตรวจตราและรณรงค์เรื่องการคัดแยกขยะและความสะอาดในช่วงเช้า ช่วงพักกลางวัน ครูให้ความรู้ช่วงเช้ากิจกรรมหน้าเสาธงมีการสอดแทรกความรู้เรื่องผลกระทบของขยะที่มีต่อภาวะโลกร้อน ทำให้ผู้เรียนเข้าใจถึงความเชื่อมโยงระหว่างพฤติกรรมส่วนตัวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมระดับโลก ความตระหนักรู้นี้ยังสะท้อนผ่านการลดการใช้พลาสติกแบบครั้งเดียวทิ้ง (Single-use Plastic) โดยผู้เรียนนิยมพกกระบอกน้ำส่วนตัวมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การคัดแยกขยะกลายเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่ภาระที่ต้องทำเพียงเพื่อผ่านการประเมิน แต่เป็นความภาคภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการรักษาโลก จิตสำนึกที่เข้มแข็งนี้เองที่เป็นรากฐานสำคัญในการบ่มเพาะพลเมืองที่มีคุณภาพและมีความรับผิดชอบต่อสังคมในอนาคตนักเรียนไม่ได้ทำตามหน้าที่ แต่ทำด้วยความตระหนักรู้

4.5 ผู้เรียนสามารถนำขยะไปรีไซเคิล ให้เกิดประโยชน์ได้มากที่สุด สถานศึกษาได้ส่งเสริมทักษะการ

เรียนรู้และการเป็นผู้ประกอบการ ผ่านการแปรรูปวัสดุเหลือใช้ โดยนักเรียนสามารถสร้างสรรค์ผลงานจากขยะรีไซเคิลผ่านกิจกรรมการเรียนการสอนในรายวิชา 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ และผ่านบ้านทักษะชีวิต 5 บ้าน  เช่น การประดิษฐ์ของใช้จากกล่องนม หมวกจากกล่องนม กระเป๋าจากกล่องนม  การทำไม้กวาดจากขวดน้ำพลาสติก ทำตระกร้าจากถ้วยกระดาษ  นำมาประดิษฐ์เป็นของเล่น  ซึ่งนอกจากจะช่วยลดปริมาณขยะแล้วยังเป็นการเพิ่มมูลค่า (Upcycling) ให้กับวัสดุเหล่านั้นอย่างสูงสุด นักเรียนสามารถบริหารจัดการคัดแยกขยะที่ขายได้ เช่น ลังกระดาษ ขวดน้ำพลาสติก และกระป๋องอลูมิเนียม เพื่อนำเข้าสู่กระบวนการรีไซเคิลของโรงงานอุตสาหกรรมอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการ ผลผลิตจากขยะอินทรีย์ เช่น น้ำหมักชีวภาพจากเศษผัก เปลือกผลไม้ การนำเปลือกไข่ มาทำปุ๋ยเปลือกไข่ออแกนิกส์ การนำใบไม้มาทำปุ๋ยหมักจากใบไม้ โดยนำปุ๋ยมาใช้ในแปลงเกษตร  ต้นไม้ บริเวณรอบๆ สถานศึกษา เพื่อความปลอดภัย ลดค่าใช้จ่ายในการซื้อปุ๋ยและสารกำจัดศัตรูพืช แสดงให้เห็นถึงความสามารถของผู้เรียนในการประยุกต์ใช้ความรู้เพื่อใช้ทรัพยากรให้คุ้มค่าที่สุด โรงเรียนสามารถเปลี่ยน "ขยะ" ให้เป็น "ทรัพยากร" ที่มีมูลค่าเพิ่มได้อย่างดี

4.6 เกิดความร่วมมือในการบริหารจัดการขยะให้เป็นระบบภายในโรงเรียน ซึ่งความสำเร็จของโครงการไม่ได้เกิด

จากกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง แต่เกิดจากการประสานความร่วมมืออย่างเป็นระบบ ระหว่างบ้าน วัด และโรงเรียน (บวร) โดยมีการจัดตั้งคณะกรรมการบริหารจัดการขยะอย่างเป็นทางการ ซึ่งประกอบด้วย คณะครูและบุคลากร รวมทั้งนักเรียน นักเรียน แม่ครัว เพื่อร่วมกันวางแผนติดตามและประเมินผลทุกเดือน แม่ครัว มีการคัดแยกขยะ เช่น เปลือกผลไม้ เปลือกไข่ ถุงพลาสติก โดยมีการแยกอย่างชัดเจน เพื่อนำไปกำจัดอย่างถูกวิธี ขณะเดียวกันผู้ปกครองได้เข้ามามีส่วนร่วมผ่านโครงการโรงเรียนปลอดขยะ ((Zero Waste School) โดยการเข้าร่วมประชุมรับทราบนโยบายจากผู้บริหารสถานศึกษาในการดำเนินการจัดการขยะอย่างถูกวิธี ทั้งในสถานศึกษาและที่บ้าน

เพื่อให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน ทำให้ระบบการจัดการขยะของโรงเรียนมีความเข้มแข็ง ไม่ขึ้นอยู่กับตัวบุคคลใดบุคคลหนึ่ง แต่เป็นระบบที่ขับเคลื่อนด้วยพลังของภาคีเครือข่าย ส่งผลให้โรงเรียนสามารถดำเนินกิจกรรมได้อย่างมีประสิทธิภาพ

5. วิธีการประเมินผล

1. เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย

1.1  แบบรายงานผลการดำเนินโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School)

1.2  แบบประเมินผลความพึงพอใจต่อโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School)  

 6. ปัจจัยหรือสิ่งสนับสนุนให้ประสบความสำเร็จ

ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการดำเนินการการพัฒนาทักษะชีวิตสู่การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ได้แก่ ครูผู้สอนซึ่งมีความตระหนักเห็นความสำคัญ และ มีความพยายามที่จะพัฒนาการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ นอกจากนั้น ยังมีปัจจัยภายนอก ที่ทำให้กิจกรรมต่าง ๆ ประสบผลสำเร็จ ได้แก่

ผู้บริหาร ซึ่งให้ความสำคัญ ส่งเสริม และสนับสนุนการจัดกิจกรรมทางวิชาการทุกด้าน กำหนดนโยบายให้มีการจัดการเรียนรู้บูรณาการไว้ชัดเจนและจัดกิจกรรมในการพัฒนาครู และพัฒนานักเรียนอย่างต่อเนื่องการพัฒนา

บุคลากรของโรงเรียน โรงเรียน ได้จัดอบรมสัมมนา แลกเปลี่ยนเรียนรู้ และจัดประชุมปฏิบัติการทางวิชาการเป็นประจำ เดือนละ ไม่น้อยกว่า 1 ครั้ง ทำให้บุคลากรมีการร่วมคิดร่วมทำ ร่วมพัฒนางานและพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง การทำงานเป็นระบบยิ่งขึ้น งานทุกงานที่ทำได้รับความร่วมมือจากบุคลากรทุกคนของโรงเรียนทำให้การพัฒนางานมีระบบมีประสิทธิภาพตามเป้าหมาย นักเรียนได้รับการพัฒนาด้านความรู้ ความสามารถ อย่างเต็มตามศักยภาพ

          ผู้ปกครอง ชุมชน และหน่วยงานภายนอก ให้ความร่วมมือและช่วยเหลือโรงเรียนในด้านต่างๆ เป็นอย่างดีช่วยเหลือในการระดมทรัพยากรในการจัดการศึกษาให้ความอนุเคราะห์โรงเรียนในเรื่องแหล่งเรียนรู้

โรงเรียนกำหนดให้มีการจัดกิจกรรมการเรียนรู้บูรณาการ อย่างต่อเนื่อง ทุกภาคเรียน รวมทั้งการดำเนินการตามโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School)ซึ่งต้องจัดให้นักเรียนระดับชั้นอนุบาล 1 ถึงระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

7.  ชื่อบุคคลหรือหน่วยงานภายนอกที่ให้การยอมรับ

          7.1  คณะทำงานโครงการการทำงานร่วมกันเพื่อการลดพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง ภายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ลงพื้นที่เพื่อคัดเลือกโรงเรียนต้นแบบขนาดเล็ก เพื่อดำเนินการตามโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Weste School) เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม  2567  ทั้งนี้ ผู้บริหาร คณะครูและนักเรียน ได้นำเสอนผลงานการดำเนินโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School) ตลอดปีการศึกษา และผู้เรียนบ้านทักษะชีวิต 5 บ้าน ได้นำเสนอผลงานของบ้านทักษะ 

7.2  สถานศึกษาดำเนินการจัดกิจกรรมทอดผ้าป่าขยะรีไซเคิล เพื่อดำเนินการตามโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Weste School) เมื่อวันที่ 15  กุมภาพันธ์ 2567  ทั้งนี้ ผู้บริหาร คณะครูและนักเรียน ได้นำเสนอผลงานการดำเนินโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School) ตลอดปีการศึกษา และผู้เรียนบ้านทักษะชีวิต 5 บ้าน ได้นำเสนอผลงานของบ้านทักษะ โดยมีผู้เข้าร่วมกิจกรรมจากหน่วยงานภายนอกจำนวนมาก

          7.3  สถานศึกษาดำเนินการจัดกิจกรรมทอดผ้าป่าขยะรีไซเคิล เพื่อดำเนินการตามโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Weste School) เมื่อวันที่ 15  กุมภาพันธ์ 2567  ทั้งนี้ ผู้บริหาร คณะครูและนักเรียน ได้นำเสนอผลงานการดำเนินโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School)  ผ่านรายการโครงการขยะสร้างบุญ ทอดผ้าป่าขยะรีไซเคิล ออกอากาศทางช่อง 5  รายการหลวงแพ่งแบ่งบุญกิจกรรมนำสุข

7.4  บริษัท 3M สำนักงานเขตลาดกระบัง  กรุงเทพมหานคร  ได้เชิญโรงเรียนตำบลขุมทอง(ประชาอุทิศ) ให้ร่วมกิจกรรมออกบูธ ณ บริษัท 3M  ทั้งนี้ ผู้บริหาร คณะครูและนักเรียน ได้นำเสนอผลงานการดำเนินโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School) ตลอดปีการศึกษา โดยให้ผู้เรียนซึ่งเป็นนักเรียนแกนนำ นำผลงาน ชิ้นงาน สิ่งประดิษฐ์จากขยะ

รีไซเคิล นำเสนอ เช่น หมวกจากกล่องนม  กระเป๋าจากกล่องนม หมวกจากเชือกฟาง และเปลือกไข่บดออแกนิกส์ เป็นต้น

8. การเผยแพร่แบบอย่างที่ดีของสถานศึกษา

8.1  วันที่ 21 พฤษภาคม  2567  สถานศึกษาได้จัดนิทรรศการแสดงผลงานการดำเนินโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School) ตลอดปีการศึกษา โดยนำเสนอผลงาน ชิ้นงาน สิ่งประดิษฐ์จากขยะรีไซเคิล นำเสนอ เช่น หมวกจากกล่องนม  กระเป๋าจากกล่องนม หมวกจากเชือกฟาง และเปลือกไข่บดออแกนิกส์ เป็นต้น  ให้กับคณะผู้บริหาร คระครูและนักเรียนโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตลาดกระบัง  กรุงเทพมหานคร  เนื่องในงานนิทรรศการเครือข่ายโรงเรียนที่ 36  ณ โรงเรียนแสงหิรัญวิทยา  สำนักงานเขตลาดกระบัง  กรุงเทพมหานคร

8.2  วันที่ 27  กุมภาพันธ์  2569  สถานศึกษาได้จัดนิทรรศการแสดงผลงานการดำเนินโครงการโรงเรียนปลอดขยะ (Zero Waste School) ตลอดปีการศึกษา 2568 นำโดย นางสาวปริยากร  โพธิสาร  ผู้อำนวยการสถานศึกษา คณะครูและนักเรียน ร่วมกันำเสนอผลงาน ชิ้นงาน สิ่งประดิษฐ์จากขยะรีไซเคิล เนื่องในงานนิทรรศการเครือข่ายโรงเรียนที่ 36  ณ โรงเรียนวัดราชโกษา  สำนักงานเขตลาดกระบัง  กรุงเทพมหานคร